Historia Szkoły
Szkoła pracowała w bardzo trudnych warunkach, ale mimo trudności szybko się rozwijała. Kompletowano instrumentarium, staranne dobierano kadrę pedagogiczna, którą stanowili między innymi: Ryszard Bukowski (dyrektor szkoły w latach 1948-1951) Maria Tomaszewska, Janina Broniewska, Ryszard Bakst, Maksymilian Zimoląg, Melania Sacewiczowa, Waleria Jędrzejewska, Franciszka Platówna, Piotr Łoboz. Grono pedagogiczne stanowiło zgrany zespół oddany swojej pracy. Szkoła otwierała nowe klasy by umożliwić kandydatom szeroką możliwość kształcenia. Kolejne lata to kolejni dyrektorzy: Emil Górski, który dyrektorował szkole najdłużej, bo aż 15 lat do 1966 roku. W tym czasie szkoła dawała możliwość eksternistycznego uzyskania dyplomu szkoły średniej, co w czasie powojennym było dla wielu muzyków sprawą bardzo istotną. Zorganizowano w szkole ogólnopolskie przesłuchania dla uczniów klas skrzypiec, w których uczestniczyła między innymi Kaja Danczowska wraz ze swoja nauczycielką Eugenią Umińską. Rok 1966 przynosi zmiany, nazwę szkoły zmieniono na Państwową Szkołę Muzyczną II st., a na stanowisko dyrektora powołano panią Ewę Kofin - pedagoga i publicystę. Szkoła za jej kadencji spełnia rolę obok kształcenia zawodowego, umuzykalniającą. Otwarto klasy gitary i akordeonu, instrumentów popularnych wśród amatorsko grającej młodzieży, nadając im rangę instrumentów profesjonalnych. Szkoła aktywnie uczestniczyła w konkursach, koncertach i festiwalach. W 1985 roku rozpoczęto remont szkoły, pierwszy od powojennych czasów. Dyrektor Ewa Targońska umiała pogodzić prace remontowe z normalnym trybem zajęć. W tym samym czasie wzbogacono instrumentarium szkoły o fortepian, instrumenty dęte i smyczkowe. W latach 90-tych funkcje dyrektora powierzono panu Zygmuntowi Komuszynie. Czas przemian ustrojowych, które dokonywały się w całej Polsce odczuwany był również w naszej szkole. Dyrektor wykorzystuje szanse jakie przniosły nowe czasy z drugiej strony umiejętnie przezwycięża trudności w sposobach pozyskiwania funduszy. W tym okresie organizowane są koncerty w Dużym Studiu Polskiego Radia, które są transmitowane bezpośrednio na antenie w ramach cyklu "Filharmonia radiowa". W 1992 wydarzeniem artystycznym staje się konkurs wokalny im. Franciszki Platówny, odbywają się mistrzowskie kursy pianistyczne prowadzone przez Aleksieja Orłowieckiego z Sankt Petersburga. Szkoła sprzyja nowatorskim pomysłom, w 1992 roku powstaje wydział teoretyczno-pedagogiczny, a 1993 roku kierunek muzyki dawnej. W 1992 roku z inicjatywy dyrektora Zygmunta Komuszyny nadano szkole imię Ryszarda Bukowskiego. Od 2002 roku stanowisko dyrektora obejmuje pani Anna Jabłońska. Opracował: Piotr Siedlecki |
Historia naszej szkoły sięga 1947 roku. Wtedy to w zrujnowanym wojną Wrocławiu życie powoli wraca do normalności. Powstaje Opera Dolnośląska i Dolnośląskie Towarzystwo Muzyczne. Z inicjatywą założenia szkoły muzycznej wystąpił Zygmunt Nowicki - pedagog i dyrygent przybyły do Wrocławia ze Lwowa. On też objął funkcję pierwszego dyrektora. W 1950 w wyniku upaństwowienia szkół muzycznych i oddania ich pod zarząd Ministra Kultury i Sztuki nastąpiła reorganizacja szkolnictwa. Z istniejących szkół we Wrocławiu powstaje Podstawowa Szkoła Muzyczna i Państwowe Liceum Muzyczne. Szkole przy ul. Podwale nadano nazwę "Państwowa Średnia Szkoła Muzyczna".